‘മയ്യില്’ എന്ന സൈന്ബോര്ഡ് കണ്ടപ്പോഴാണ് എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഓര്മ്മ മിന്നിയത്, അവള് കുറെ കാലമായല്ലോ പറയാന് തുടങ്ങിയിട്ട് എന്ന്. നാടുകാണിയില് നിന്നു തളിപ്പറമ്പ് ചാലോട് വഴി ഉളിയിലേക്ക് കുടുംബസമേതം സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കവെയാണ് സംഭവം. ഓരോ സമയത്തും ഓരോരോ തിരക്കുകള് പറഞ്ഞു വെട്ടിച്ച് പോകലാണ് പതിവ്. ഈ സമയം മനസ്സിലെന്തോ ഒരു പതം കാണുന്നു. വൈകുന്നേരമല്ലേ, ഒരു ചായ കിട്ടിയാല് കുടിക്കുകയുമാവാം. ഈ മൂന്നാലഞ്ചാളുകള്ക്ക് പുറത്ത് നിന്ന് ചായയും കടിയും വാങ്ങണമെങ്കില് നൂറ്റമ്പത് രൂപക്ക് മുകളില് വരും. മാത്രമല്ല, ഹോട്ടലുകളിലെയും […]
സര്ഗ സമരോത്സുകമാകട്ടെ വിദ്യാര്ത്ഥിത്വം
‘ശബ്ദിക്കുക/നിങ്ങളുടെ നാവുകള് ഇനിയും മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല/ ശബ്ദിക്കുക വാക്കുകള് ഇപ്പോഴും നിങ്ങള്ക്ക് സ്വന്തമാണ്./ ഉറക്കെപ്പറയുക, ആത്മാവ് ഇനിയും നിങ്ങള്ക്ക്/ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല./ പ്രതികരിക്കുക, നിവര്ന്നുനില്ക്കാന്/ നട്ടെല്ല് ഇനിയും ബാക്കിയാണ്/ കാലം കടന്നു പോകും മുമ്പ് പറയേണ്ടത് പറയുക/ ശരീരവും മനസ്സും കൈമോശം വരുന്നതിന് മുമ്പ് പ്രതികരിക്കുക/ സത്യം ഇനിയും മരിച്ചിട്ടില്ല,/ അതിനാല് പറയുക നിങ്ങള്ക്ക് ലോകത്തേട് പറയാനുള്ളത് എന്തായാലും ! -ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് അറിവ് അകാദമിക് വരാന്തകളില് നിന്ന് അസ്ഥിപെറുക്കലല്ല. നിഷ്ക്രിയതയുടെ ചുരുക്കെഴുത്തുമല്ല. ജഡസംതൃപ്തികളെ നിരാകരിച്ചും അന്വേഷണ തൃഷ്ണയെ […]
ഓ മനുഷ്യരേ
കവിത/ശഫീഖ് ചുള്ളിപ്പാറ തുടക്കവും ആയിരുന്നന്ന് ഉച്ചഭാഷിണികളുടെ അനുരണനങ്ങളില്ലായിരുന്നന്ന് എങ്കിലുമാബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങള് കൂടിയിരുന്നന്ന് ഈറനണിഞ്ഞ നയനങ്ങളുമായി കേട്ടിരുന്നന്ന് ഇനി ഞാന് ഉണ്ടാവില്ലെന്ന്! ഇനി ഞാന് ഉണ്ടാവില്ലെന്ന്! നിണവും ധനവും ആദരിച്ചീടണം അഹദോന്റെ കലാം ചേര്ത്തു പിടിച്ചീടണം വര്ണ്ണങ്ങളെന്നും ഒരുമിച്ചിരുന്നീടണം നീചത്വങ്ങളെയെന്നും നീ കരുതിടേണം… ചൊവ്വേ പോയിടേണം! ചൊവ്വേ പോയിടേണം! ഓ മനുഷ്യരെ…. സ്വഹ്റാഇ*ലിന്നുമത് മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. വിശ്വാസിയുടെ കര്ണപടങ്ങളിലേക്ക് അലയടിക്കുന്നുമുണ്ട് ആ അഭിസംബോധനത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനികളിപ്പോഴും…..
മാലാഖയുടെ മണം
കവിത/അന്സാര് കൊളത്തൂര് ആളൊഴിഞ്ഞ കസേരകള്ക്കിടയിലിരുന്ന് ഒരു വൃദ്ധന് നക്ഷത്രങ്ങളെണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്നു കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ കറുത്ത ഗന്ധം കുടിച്ച് അന്തരീക്ഷം ഭ്രാന്തമായിരിക്കുന്നു. ആരോ വെച്ച റീത്തിലെ വാടാറായ പൂവിലിരുന്ന് രണ്ടീച്ചകള് പ്രണയം പറഞ്ഞു നരവീണു തുടങ്ങിയ രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളപ്പോഴും രാമായണത്തിലെ അര്ത്ഥമറിയാത്ത വരികള് ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. വാര്ദ്ധക്യത്തിന്റെ അവസാന പടിയിലിരുന്ന് വൃദ്ധന് നക്ഷത്രങ്ങളിലേക്ക് രാപ്പാര്ക്കുകയാണ് മാലാഖയുടെ ചിറകിനടിയില് കണ്ണുകള് കോര്ത്ത് സ്വപ്നം പറഞ്ഞിരുന്ന രാത്രികള്… അന്ന് മഴവറ്റിയ നിലാവില് നിന്റെ പാദസരം ചിലമ്പിക്കാതിരുന്നപ്പോള് മാലാഖ വെളിച്ചത്തിലേക്കു ചിറകടിച്ചകന്മ്പോയി നീ ഏതോ മുല്ലമണമുള്ള താഴ്വരയിലേക്ക് […]
ഞങ്ങളഭയാര്ത്ഥികള്
കവിത/ശാഹുല് ഹമീദ് പൊന്മള ചോര്ന്നൊലിക്കുന്നതെങ്കിലും സ്വര്ഗതുല്ല്യമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കൂര നിലം, പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും തല ചായ്ച്ചാല് ഉറക്കത്തെ മാടി വിളിച്ചിരുന്നു അടുപ്പ്, പുകഞ്ഞില്ലെങ്കിലും കരിപിടിച്ച മനസില് പ്രതീക്ഷകള് വേവുന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ, ഇന്നീ ഭൂവില് ഞങ്ങളഭയാര്ത്ഥികള്… പിറന്ന മണ്ണില് നിന്നും വിരട്ടിയകറ്റപ്പെട്ടവര് സ്വപ്നങ്ങളെ തൂക്കിലേറ്റി അതിജീവനത്തിന്റെ വഞ്ചിയും വണ്ടിയുമേന്തിയവര് നടുക്കടലില് ജീവിതമറ്റുപോയവര് മരവിച്ച ചിന്തകള് പേറുന്ന പരദേശികള് കോണ്സണ്ട്രേഷന് ക്യാമ്പില് അഭയാര്ത്ഥി ലേപലില് എരിഞ്ഞമരുന്നവര് ഞങ്ങളഭയാര്ത്ഥികള്
പിശാചുക്കള്
കവിത/മുഹമ്മദ് സ്വഫ്വാന് സി മാടംചിന മത ഭ്രാന്തിളക്കി ജിഹാദിസം പറഞ്ഞ് രക്തമൂറ്റിക്കുടിക്കുന്ന പിശാചുക്കള് ഈ കവലകളിലും വില്ക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ദൈവബലിയര്പ്പണത്തില് നിഷ്ക്കളങ്കതയുടെ നിരപരാധിത്വത്തിന്റെ കുഞ്ഞുകഴുത്തറുക്കുമ്പോള്, കുഞ്ഞായി പിറന്നതാണോ അവന് ചെയ്ത കുറ്റം? കുസൃതിയുടെ കൂട്ടച്ചിരികളും കുട്ടിക്കുറുമ്പിന്റെ കലപിലകളും ആ വീട്ടു മുറികളില് ഇന്നും ബാക്കിയുണ്ടാകും ബലികൊടുത്ത മാതൃത്വമിന്ന് അഴികള്ക്കുള്ളില് കുറ്റവാളിയുടെ മൗനം തീര്ക്കുകയാണ് അര്ഹതയില്ലാത്ത കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഇരുട്ടിലിരുന്ന് മരണമേ…. നിന്റെ വരവിനായ് കാത്തിരിപ്പിലാണ്
പ്ലെയ്റ്റ്
കവിത/വി. എന് എം യാസിര് അണ്ടോണ സോമാലിയയില് സുഡാനില് സാന്ആഇല്, ഡമസ്കസിലും പിന്നെയുമനേകം അഭയാര്ത്ഥി കൂടാരങ്ങളിലും വിശന്ന് വയറൊട്ടിയ കുഞ്ഞിളം പൈതങ്ങളിപ്പോഴും വലിയ പ്ലേറ്റിന് ചുറ്റും വട്ടമിട്ടിരിക്കുകയാണ് പ്രതീക്ഷയുടെ കരങ്ങള് തീറ്റയിടുന്നതും കാത്ത് അത്ഭുതം, ഇവിടെ ഇന്ത്യയിലുമുണ്ട് വൈവിധ്യയിനം പ്ലെയ്റ്റുകള് ചാണകം വിളമ്പിയും ഗോമൂത്രം നിറച്ചും സര്വ്വസജ്ജമായിരിക്കുകയാണവര് ഇടക്ക് വലിയ ശബ്ദത്തില് പ്ലേറ്റ് കൊട്ടി വെളിച്ചമണച്ച് രാജ്യ സംരക്ഷണത്തിലാണ് കോവിഡിനിപ്പോള് പ്ലേറ്റിനെ അത്രമേല് ഭയമാണത്രെ!
ഭീതി
കവിത/മുഹമ്മദ് മിന്ഹാജ് പയ്യനടം തെരുവില് മരിച്ചു വീണ മൃതദേഹത്തിന് പോലും ഭീതിയാണ് അടുത്തെത്തുന്ന ആള്ക്കൂട്ടങ്ങള്ക്കിടയിലും ‘മരണവൈറല്’ ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന ക്യാമറക്കണ്ണുകളെ
പരിണാമം
കവിത/ഫവാസ് മൂര്ക്കനാട് ജീര്ണത ബാധിച്ച ചുറ്റുപാടുകള് ബാല്യം കീഴടക്കി നോക്കാന് ആളില്ലാത്തത് കൊണ്ട് നിശാചന്ദ്രന് മേഘങ്ങള്ക്കിടയിലൊളിച്ചു കുട്ടിക്കഥകളും പഞ്ചതന്ത്രങ്ങളും പൊടിപിടിച്ച് കിടന്നു ഒന്നിച്ച് ഉണ്ടും ഉറങ്ങിയും കഴിച്ച് കൂട്ടിയ സൗഹൃദ ദിനരാത്രങ്ങള് പക പോക്കലിന്റേയും പ്രതികാര വെറിയുടേയും പകലന്തികളിലേക്ക് പരിണമിച്ചു.
ഇന്ത്യ @ 2050
കവിത/അനസ് കുണ്ടുവഴി രാവിലെ ചായ കുടിക്കാന് അടുക്കളയിലെത്തിയപ്പോഴാണ് അടുപ്പില് തീ മണക്കാത്ത കാര്യം കുഞ്ഞോള് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഇന്നലെ ഐപിഎല്ലില് മുംബൈ ഇന്ത്യന്സ് തോറ്റ കാരണം ജിയോയുടെ അരി വിതരണം നിലച്ചത്രേ; ആഹാരം കഴിക്കാതെ പ്രതിഷേധിക്കാന് കഴിയാത്തോണ്ട് ആര്ക്കും പ്രതി കരിക്കാന് വയ്യ. ജിയോ സ്റ്റോറില് നിന്നും കഴിഞ്ഞയാഴ്ച വാങ്ങിയ തില് മിച്ചമുള്ള രണ്ട് കുപ്പിവെള്ളം ഉള്ളത് കൊണ്ട് വെള്ളംകുടി മു ട്ടാതെയെങ്കിലും ജീവിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഉമ്മ നിസ്സഹായതയുടെ നെടുവീര്പ്പിട്ടു.







